Owady

    Owady

                         Pluskwa domowa (Cimex lectularius)

                         Karaczan prusak (Blatella germanica)

                         Karaczan wschodni (Blatta orientalis)

                         Mucha domowa (Musca Domestica)

                         Mrówka faraona (Monomorium pharaonis)

                         Wołek zbożowy (Sitophilus granarius)

                         Komar brzęczący (Culex pipiens)

                         Mól włosienniczek (Tineola bisselliella)

                         Mklik mączny (Ephestia kuehniella)

                         Omacnica spichrzanka (Plodia interpunctella)

                         Pchła (Pulex irritans)

                         Wesz, wszy (Anoplura)

     

     

    Pluskwa domowa (Cimex lectularius)  to owad żywiący się krwią zwierząt ciepłokrwistych, w tym również człowieka. W krajach rozwiniętych udało się ją prawie całkowicie wytępić, lecz współcześnie obserwujemy jej powrót. Ze względu na swą aktywność nocą, w warunkach domowych potrafi być znacznie uciążliwa.Pasożyt ten jest niewielki, bo mierzy zaledwie   4 -6 mm długości oraz 3 mm szerokości. Spłaszczone, owalne, czerwonobrunatne ciało zwęża się ku przodowi. Zwykle gnieździ się w tapicerowanych meblach, szczelinach ścian, pod tapetami lub pod boazerią, w zasłonach, żaluzjach, a nawet pod ramami obrazów.Jaja składa w marcu, maju i czerwcu. Jednorazowo samica jest w stanie złożyć kilkadziesiąt sztuk, co na przestrzeni jednego sezonu daje wynik od 250 do 500 jaj. Pełen okres rozwoju zajmuje pluskwie od 1 do 2 miesięcy. Mimo, że pluskwa pobiera krew co kilka dni, to bez żywiciela jest w stanie przeżyć nawet kilka miesięcy. Jeśli przez okres dłuższy niż 3 miesiące nie ma możliwości pobrania krwi, to obniża temperaturę swojego ciała do ok. 2C i poddaje się hibernacji.

     

    Karaczan PRUSAK (Blatella germanica) to lubiący ciepło i zacienienie owadwystępujący gromadnie, zwykle w pomieszczeniach z centralnym ogrzewaniem, w okolicach kuchenek, urządzeń elektrycznych czy lodówek. Żywi się prawie wszystkim. Szczególnie toleruje produkty mączne, zbożowe, pozostałości organiczne i tłuszcze. Młode chętnie zjadają również odchody dorosłych osobników. Niezbędna do życia jest mu woda, bez której nie przeżyje więcej niż 12 dni. Samiec prusaka jest koloru brunatno-żółtego, samica natomiast jest odrobinę ciemniejsza. Na głowie umiejscowione ma długie i cienkie czułki, będące w ciągłym ruchu i pełniące rolę ważnego narządu zmysłu. Złożona budowa stóp pozwala mu poruszać się po pionowych i gładkich powierzchniach. Samica karaczana w czasie życia składa do 8 kokonów, zwanych ootekami. Po pęknięciu ooteki wylęga się z niej do 40 larw. Mimo że larwy wylęgają się białe, to już po upływie godziny zaczynają ciemnieć. Do rozwoju i życia potrzebują spokoju.Uciekają przed nagłymi zmianami temperatury otoczenia, ruchem powietrza, głośnymi dźwiękami czy wstrząsami.

     

    Karaczan wschodni pot. KARALUCH (blatta orientalis) lubi ciepło, ale dobrze znosi też niskie temperatury. Porusza się powoli, nie zbyt dobrze wspina się po gładkich powierzchniach, przez co żeruje oraz rozmnaża się w częściach podłogowych. Po zachodzie słońca opuszcza kryjówkę i udaje się na żery. Jest wszystkożerny, rozwija się na resztkach pokarmowych ludzi, ale nie pogardzi również martwym owadem czy ptasimi odchodami. Jest jednak bardzo wrażliwy na brak wody w pożywieniu. W zależności od płci mierzy od 25 mm do 35 mm, jest ciemnobrązowy, prawie czarny i błyszczący. Samica przez 30 godzin nosi kokon w którym znajduje się 16 jaj. Składa go, gubi lub pozostawia w pobliżu źródła pożywienia, a po 6 tygodniach wylęgają się z niego młode. W zależności od warunków okres ten może się wydłużyć.

     

    Mucha domowa (Musca domestica) to szkodnik występujący na całym świecie. Zwykle mierzy 7-9 mm i jest czarno-szara. Jest niebezpieczna, ponieważ siadając na padlinie, kale itp. może przenosić wiele chorób wywoływanych przez bakterie, wirusy i pasożyty. Jedna mucha jest w stanie przenosić na swoim ciele ponad milion bakterii. Jest wyjątkowo płodna, gdyż jedna para much może spłodzić rocznie nawet biliony potomstwa. Rozmnaża się od marca właściwie w każdym wilgotnym i organicznym materiale jak np. w nawozie odzwierzęcym, ludzkich odchodach, śmieciach, czy odpadkach organicznych z gospodarstw domowych. Jest aktywna w dzień, lubi ciepłe i nasłonecznione powierzchnie. Znajdując się w budynku w czasie nocy lub w chłodne dni zwykle odpoczywa na podłogach, ścianach i sufitach. Będąc na zewnątrz-na roślinach, ziemi, płotach, puszkach itp.. Najchętniej ukrywa się blisko źródła pożywienia na wysokości 150–450 cm od podłoża.

     

    Mrówka faraona FARAONKA (Monomorium pharaonis) pochodzi ze strefy tropikalnej, lecz rozwleczona wraz z rozwojem handlu obecnie jest szeroko rozpowszechniona. W rejonach o klimacie umiarkowanym, ze względu na wymagania cieplne oraz wilgotnościowe, ich bytowanie ograniczone jest do pomieszczeń, dlatego właśnie można je spotkać w takich miejscach jak w domy mieszkalne, hotele, szpitale czy biura. Chętnie zasiedlają budynki z produktami spożywczymi, ogrody zoologiczne, a nawet statki. W klimacie ciepłym występują na otwartych przestrzeniach. Robotnice mierzą 1,5 -2 mm, są żółto-brązowe, niekiedy z brązowym odwłokiem. Samce mają 3 mm długości, są czarne, uskrzydlone, lecz nie latają. Mierząca 3,6-5 mm długości królowa, jest ciemno-czerwona, uskrzydlona i nie lata.

     

    Komar brzęczący (Culex pipiens) jest najpospolitszym „kwiopijcą” w środowisku miejskim . Jest w stanie lęgnąć się nawet w bardzo zanieczyszczonych zbiornikach,jak na przykład odstojniki ścieków i przeciekające węzły cieplne. Jego rozwój może odbywać się w kompletnej ciemności przez cały rok-wystarczy tylko, aby temperatura wody w zalanych piwnicach nie spada poniżej 14oC. Jeśli namnoży się licznie np. w piwnicach z cieknącą wodą może przedostać się do pomieszczeń mieszkalnych i atakować ludzi nawet w grudniu lub w styczniu. Samica kopuluje jeden raz w życiu, a do produkcji jaj potrzebuje wysoko białkowego pokarmu, a więc krwi, dlatego zaraz po kopulacji poszukuje gospodarza. Człowiek wydziela charakterystyczny zapach, dwutlenek węgla i ciepło, czym wabi komary. U samców narządy gębowe są bardzo uproszczone i nie potrafią nimi przebić skóry ssaków, dlatego odżywiają się wyciekającym sokiem roślin i nektarem kwiatów.

     

    
    Wykonujemy usługi takie jak: deratyzacja, dezynfekcja, dezynsekcja, ozonowanie, odgrzybianie, odkomarzanie i likwidacja gniazd os i szerszeni. Nasze usługi świadczymy głównie dla mieszkańców miast Tychy, Katowice, Mikołów, Oświęcim, Pszczyna, Bielsko-Biała, Mysłowice oraz innych z terenu śląska.
    Realizacja © RI OMEGA dla PROPEST. Wszystkie prawa zastrzeżone.
    Google+